(race) verslagen

Hollands weertje…

Maar eerst even een stapje terug naar de vorige racedag, daarbij was ik bij de eerste kwalificatie onbedoeld van de fiets afgestapt bij het uitkomen van de Haarbocht. De schade aan de motor viel gelukkig erg mee, alleen de demper had echt noembare schade. Het motorpak en de helm daarin tegen, deze hadden een aardige klap gehad. Dus tijd voor een nieuwe helm en alweer een reparatie aan het motorpak, zo gezegd zo gedaan.

 

Nu kwam ik zaterdagochtend vroeg aan bij de pitbox, het was droog maar het asfalt was nat. Ok, regenbandjes steken. O wacht, de reserve demper zit nog niet op de motor. Dus eerst de demper plaatsen, motor keuren en wielen wisselen. De tijd begon toch wel aardig te dringen, ik had zelfs geen tijd voor koffie! Crisis!! Jeroen borgde de remmerij en ik kon mijn pak aan trekken. Althans, als ik de voering er goed in kreeg, helemaal vergeten! Al met al net op tijd klaar voor de eerste natte kwalificatie. Een goede voorbereiding noemen ze dat toch..?

 

Racen in de regen, dat was niet mijn ding. Veel te glad en je moet soepel je actie uitvoeren, met souplesse. Juist.. maar goed ik had al nieuwe regenbanden gekocht voor dit jaar en je bent er toch al, dus waarom niet. Het ging lekker! Vanaf ronde 2 zat ik er al goed in, lekker mijn ging doen, soepel het gas erop proberen te zetten de bocht uit en de normale rempunten hanteren. Al met al kalmpjes opgebouwd en op tijd naar binnen, deze banden moet je sparen. Resultaat 2:16, niet slecht.

 

De 2de kwalificatie, ja hoor, de baan was weer nat geregend maar het zonnetje brak door. Lekker op het natte spoor blijven en geen gekke dingen doen. Ik kon het ritme van eerder weer oppakken, soepel rijden en stukje bij beetje de grenzen verleggen. Toen kwam er weer een flinke bui over.. lekker! Dan blijven de bandjes heel en het werd een stuk rustiger op de baan. Mooi! Meters maken dacht ik. Nat worden doe je alleen als je stilstaat. Uiteindelijk Q2 afgesloten met een 2:14,1, prima!

Het was bijna tijd voor de race, de baan was nog wat vochtig maar er lag al een breed droog spoor.. ok lastig. Ik had geen zin om risico’s te moeten nemen en koos ervoor om dan maar het gokje te wagen de regenbanden de vernieling in te rijden. Het zij zo. Ik mocht vertrekken van P11 met alleen maar rijders uit de NK Twin Cup voor mij, top, dat betekend dus dat ik in de NK SC600B eigenlijk P1 had, cool! De lichten doofde en ik vertrok, achteraf gezien te voorzichtig. Ik wilde gewoon niet in de openingsfase vallen. Eenmaal aangekomen bij de Veenslang, het eerste rechte stuk van het circuit, ben ik flink wat plaatsen verloren dus ik moest er even voor gaan zitten! Hier en daar gingen er wat mensen onderuit en ik kwam in een groepje terecht, dat werd knokken! Aangekomen bij de GT chicane rem ik Dimitri uit maar hij liet het er niet bij zitten. Ik kon later remmen, maar iets in mijn hoofd zei “dat ga je niet halen”… als dat gebeurt, ga je het ook echt niet halen. Ik heb de bocht laten schieten en kon via de uitloop strook de baan weer op. Grr, moet ik weer opnieuw beginnen! Als laatste de baan weer opgekomen en poken! De baan werd rap droger en ik liep weer rap op de mannen in. Vrij snel was ik ze weer voorbij en de mannen voor mij kon ik niet meer bijhalen. Ze waren al gevlogen en het werd dus consolideren. De regenbanden hadden het zwaar en de motor begon flink te glijden en te bokken door de grip van de banden. Uiteindelijk als 12de overall gefinisht en als 5de in mijn klasse. Maar het allerbelangrijkste, ik stapte af met een grote glimlach op mijn gezicht, ik had echt genoten van de wedstrijd. Dat was lang geleden.. heerlijk! Ik kan niet wachten tot de volgende race dag, de laatste dubbele race van het jaar!

De huidige plek in het NK Supercup600 kampioenschap; 47ste met 207 punten.

Voorjaarstraining Almeria.

Het is eindelijk weer zo ver, het raceseizoen is weer in aantocht! Omdat vorig jaar de voorjaarstraining in Val du Vienne goed is bevallen en in mijn optiek toch zeker van meerwaarde is na de winterstop, stond dit jaar wederom een training gepland. Dit maal nog wat verder dan Frankrijk, namelijk zuid Spanje, het circuit van Almeria.


De motor en benodigdheden waren 2 weken eerder al op transport gezet, dus dinsdag ochtend vloog ik er achteraan. Natuurlijk niet alleen maar met een groep Ducatisten en andere bekende, goede sfeer gegarandeerd. Woensdag ochtend vroeg alles bij elkaar gezocht en de pitbox ingedeeld. Laat het feest maar beginnen!


De baan, allemachtig dat is nog best een lastig kreng. Hoogte verschillen, blinde bochten, mega snel recht stuk en een vloeiende rijstijl is noodzakelijk, o ja, ook was er op een plek op de baan een inhaal verbod en is inhalen vrij onmogelijk. Allemaal uitdagingen zo bij aanvang na 5 maanden geen motor te hebben gereden. Eerst 'rustig' de baan verkennen en de lijnen etc bepalen. De eerste indruk was dan ook; damn waar is mijn vorm van het vorige seizoen gebleven?! Dit wordt een flinke kluif.


Dag één verliep dan ook niet volgens plan, mijn houding was nog lang niet oké en mijn knie zweefde ruim 20 cm boven de grond in de bochten.. Waar was ik mee bezig? Ik was totaal niet relaxt aan het rijden..


Dus dag twee begon al mega veel spierpijn.. Ik leek wel een bejaarde bij het beklimmen van de trap in het hotel, haha. Het doel van de dinsdag was dan ook, lijnen rijden en ontspannen. De lijnen begonnen ergens op te lijken, maar nog lang niet goed genoeg. Ik zat lekker in duel met mede 600 rijders, gelijk het rechte stuk op en kijken wie het laatste in de remmen ging, heerlijk aanklooien dus. Helaas kon ik niet aanhaken om de tijden naar beneden te brengen, balen!


De derde dag bracht nieuwe ronde en nieuwe kansen, in de avond ervoor met wat rijders gesproken die bekend zijn met deze baan en wat tips gekregen ter verbetering. Daar kon ik wat mee. Nieuwe banden gemonteerd en dus trappen! En dat lukte best aardig, de knie raakte de grond alweer en het goede gevoel was terug aan het komen, top! Wederom progressie gemaakt en begon de baan te begrijpen. Wel kreeg ik een trilling in de voorkant van de motor waardoor de band begon te tekenen, dit is door Paul van het FFR team aangepast, Bedankt Paulus!


De 4de en meteen laatste dag had ik echt zin om los te gaan. Ik moest en zou mijn vorm terug vinden. Ik kan verklappen dat dit aardig is gelukt! Heerlijk boenderen en glijden, heerlijk! De dag verstreek en het aantal rijders op de baan werd minder en minder, dus meer ruimte voor mij! Vrije rondes rijden, graag! Laat in de middag verremde ik mij enorm bij het einde van het rechte stuk, voor mij een signaal om te stoppen, dacht ik verstandig. Maar aangekomen bij de pitbox stond Panigale Paul, rijdt tijden van 1:44,7 , te zwaaien dat ik even aan moest haken. Dat kan je natuurlijk niet laten schieten! Ik er achteraan en er op het rechte stuk voorbij, omdat hij mij langs liet gaan wel te verstaan.. Ik beuken, glijden en de zojuist geleerde lijnen rijden om maar sneller rond te gaan, echt werken maar mega genieten!! Na een tweetal ronde kijk ik, plat op de tank gevouwen, naast me, daar rijdt Panigale Paul met de hand in zijn zij naast me en zit mij aan te kijken met ca 220 op de teller. Ik weet gewoon dat hij zat te lachen, leuk zo een 600tje, maar tegen een motor met 200pk begin je hier niets haha. Nog geprobeerd om hem voorbij te remmen, maar aanhaken leek mij een beter plan. Kostelijk vermaakt!


Ja het gevoel is weer terug, de fiets gleed, schudde met d'r hoofd en voelde goed aan, en wat ook belangrijk was, ik hoefde niet te sleutelen! Het gereedschap heb ik alleen aangeraakt om de wielen te wisselen, top! Konden andere in de box dat ook maar zeggen, het leek wel de Ducati club race. ;-)


Op naar 5 april, de eerste wedstrijd, ik ben er klaar voor!!

3 mei was alweer aanbeland en man man man, wat had ik een zin om weer te knallen! Na de vorige wedstrijd, die niet verliep zoals ik had gepland, had ik besloten mij totaal niet te gaan focussen op tijden, maar om juist te ontspannen tijdens het rijden. Hoofd leeg van gedachten die niets met racen te maken hadden, alleen denken aan de lijnen, momenten van remmen, terug- en opschakel momenten en ritme vinden. Klinkt als nog veel gedachten, maar dat valt reuze mee het ritme bepaald alles.


Vandaag mocht ik erg laat van start, dus tijd zat om de fiets klaar te hebben staan en te constateren dat de voorvork aan het zweten was.. balen maar rijden kon gelukkig nog. De 1ste kwalificatie ging van start, maar de fiets voelde niet goed, de motorrem was niet genoeg naar mijn gevoel en de motor bleef toeren houden. Erg vreemd, dus na 2 rondjes even door de pits gereden, beetje aan het gas gejengeld en weer door. Helaas werd er direct met de rode vlag gezwaaid door een crash achterop het circuit. Paar man waren gecrashed en hadden een oliespoor op de baan achter gelaten. Helaas kwam dat voor 1 van de pitboxgenoten te laat en had erg veel schade aan zijn racer.


Doordat ik in de 1ste kwalificatie niet echt een tijd hebben kunnen zetten in 1 vrije ronde, had ik nog geen kwalificatie tijd. Dus ik moest en zou van start in de 2de kwalificatie. Wederom lekker relaxen en koffie drinken vooraf en focus op de baan. Het goede gevoel kwam een beetje terug en de fiets begon weer wat te glijden en schudden. Kijk, dat heb ik graag! Dan weet ik dat het lekker gaat. Uiteindelijk een snelste ronde van 1:53.982 op de klok kunnen zetten, het kan nog een stuk harder maar dat had ik ook wel door, maak op de 1 of andere manier nog te veel foutjes. Maargoed, dat ga ik weer goed maken in de race.

Om 17:10 was het eindelijk zo ver, de race van het NK Supercup 600B ging van start! Ik stond op de 7de plek gekwalificeerd, dat is de 3de rij en dan de linker plek, ideaal voor de 1ste bocht omdat je daar dan aan de buitenkant zit. De lampen gingen aan, motor draaide 10000 toeren en de lampen doofde, vol het gas erop en de koppeling zo snel mogelijk op laten komen. Bam daar ging ik! Echt een lekkere start kunnen maken en als 3de de eerste bocht in! Helaas heb ik geen goed gevoel bij de Ossebroeken bocht en leverde ik een aantal plekken in. Zonde! Direct daarop volgde een valpartij voor 2 rijders voor mij in de Strubben.. gelukkig kon ik er omheen. Fieuw! Nu proberen de aansluiting te houden met de kop mannen en knallen. Er kwamen nog een paar rijders voorbij en ik begon mijn ritme te vinden. Een oranje kawasaki remde mij uit bij de GT chicane, maar zag de rijder met zijn hoofd schudden, ookwel, hij was weer van mij! Op start-finish zat ik er weer naast en heb de rijder niet meer gezien. De fiets ging nog wat meer glijden bij het aanremmen en wat schudden bij het uitkomen van deze bochten, dat ging er nog wat meer op lijken en voelde mij echt al beter op de fiets. Met een 7de plaats was ik ook best wel bij en toen later bleek dat de tijden ook weer wat naar beneden gingen, met een 1:52,7 tot gevolg, was de dag erg geslaagd.


De voorvork ligt momenteel nog voor service bij Martinsmotorservice te Lelystad, zodat het zweten voor de volgende circuitdag te Mettet (BE) weer is verholpen. 22 mei staat het spelen op dit kleine maar o zo uitdagende baantje gepland, daar ben ik in 2011 voor het laatst geweest met de Ducati, dus dat wordt weer genieten.


De huidige plek in het NK Supercup600 kampioenschap; 35ste met 55 punten.

Het seizoen gaat bijna weer van start en ik sta echt te trappelen om weer helemaal los te mogen op 2 wielen. De winter duurt mij altijd veels te lang, geef mij maar zon, benzine dampen en de geur van rubber, hmmmm heerlijk! Om het race seizoen goed te beginnen en de 1ste wedstrijd van 5 april op Assen in het NK, ja ja NK (!!), Supercup 600 meteen volle bak te kunnen trappen, heb ik in maart een voorjaarstraining gepland staan. 5 t/m 8 maart knal ik rond op het circuit van Almeria, in het zuiden van Spanje. Dit jaar geen Frankrijk en ook geen honderden kilometers met een aanhangertje rond karren, maar met het vliegtuig en de motor op de vrachtwagen, relaxt tripje!


Om even terug te komen op de naam van het kampioenschap, NK Supercup. Om de competitie meer erkenning te laten krijgen en daardoor media aandacht te genereren, wordt het tegenwoordig Nederlands Kampioenschap genoemd. Dat klinkt toch een stuk beter als je het mij vraagt. Ook wordt er voor 2014 een nieuw puntentelling systeem geïntroduceerd, waardoor ook de B klasse om punten strijden. Mooi! Dat maakt de verhalen toch wat interessanter en de strijd op de baan gaat dan wellicht ook wat fanatieker. Heerlijk, ik kijk er nu al naar uit! Tevens zend MotorsTV de wedstrijden van de A klasse uit. Extra motivatie om nog meer tandjes bij te zetten dit jaar! De wedstrijd die ik vorig jaar in de A heb gereden staat voor 9 en 16 april op de kalender om uitgezonden te worden. Ik stuur tegen die tijd een reminder.


De racekalender is dit jaar lekker uitgebreid, ik ga een paar keer trainen, Mettet (BE) staat op het programma en ook Spa (BE) ga ik weer eens aan doen, het blijft de machtigste baan waar ik ook gereden heb. Ik kan er nu al van genieten gewoon! Voor de competitie ben ik met name op Assen te vinden, maar ook Hockenheim in Duitsland pik ik even mee. Daar moet je toch een keer gereden hebben. De kans is er, dus ik grijp hem! Ook neem ik weer deel aan de 501 van Assen. Het team wordt momenteel bekeken, maar dat loopt wel los. Dat wordt genieten geblazen. Tevens wil ik even toevoegen dat ik dit jaar geen wedstrijdfoto's met reclame meer door stuur, ik ga voor een foto abbonement, waardoor ik de volgende dag de wedstrijd foto's al heb zonder die rode tekst er doorheen.

De wedstrijden op Assen ben ik dit jaar in pitbox 5 te vinden, hier staat net als vorig jaar de koffie en koek weer klaar. Mocht je langs willen komen en toch wat anders te drinken wensen, laat het even weten, dan regel ik dat.


Ik heb er zin in en hoop dat ik mijn vorderingen van het afgelopen jaar kan doorzetten 2014, op naar de 1:49 (of nog lager als het kan) rondetijd op Assen.

De afsluiter van een mooi seizoen..

..wordt gedaan door middel van een dubbele wedstrijd! Van mij mogen ze dat iedere race dag doen, heerlijk.


Ik was ingedeeld in de Supercup A klasse, dus dat zou stampen worden in de kwalificatie! Ik ging wel rustig van start omdat de baan nog koud was en dus minder grip biedt. Ik kwam na 2 ronden een rijder tegen waarbij ik besloot om aan te haken. Het ging best lekker en ik reed nog steeds met marge, maar gezien de baan temperatuur, wilde ik niet te veel riskeren om daardoor het risico het asfalt te kunnen en de wedstrijden te missen . Toch had ik wat sneller gereden dan ik dacht en een 1:51,9 geklokt. Ik werd toch ingedeeld in de A klasse en kwam terecht op een 30ste startplek. Een uitdaging!!


De doelen waren vastgesteld; aanhaken bij een snellere rijder en proberen er op de laatste dag een 49’er uit te persen en absoluut NIET gelapt worden door de snelste mannen. Dat zou moeten lukken volgens mijn calculatie. De lampen gingen uit en het hele veld schoot er vandoor. Ik besloot aan de binnenkant te blijven bij de eerste bocht en dat pakte op zich wel goed uit, maar ben gewoon te voorzichtig in de openingsfase. Duidelijk een aandachtspunt voor het volgende seizoen! Ik blijf achter in het veld hangen en verlies gelijk al meters, balen! Hierdoor raak ik wat geïrriteerd, maar besluit er het beste van te maken. Ik liep langzaam maar zeker in op een rijder voor mij en na een paar ronden zit ik weer dicht achter hem. Helaas gaat er bij het insturen van de Ossenbroeken iets verkeerd, de motor heeft nog te veel snelheid bij het insturen en ik besluit rechtdoor te gaan en dan voor de grindbak de baan weer op te sturen. Helaas klapt de voorkant weg bij het kunstgras en ik zag mijzelf al kennis maken met het asfalt.. maar wonder boven wonder hersteld de motor zich en vindt weer grip! Fieuw, wat een geluk! Ik vervolg mijn weg en wordt door deze aktie helaas ingehaald door een rijder achter mij. Ok, focus en doorgaan.. het gevoel was niet meer zoals het moest zijn maar ik maakte er het beste van. Uiteindelijk als 27ste over de streep gekomen en een snelste tijd van 1:51,7. Ik was echt niet blij.. maar ja, ik ben niet op een ronde gezet! Ha! Even een break en op naar race 2!


Race 2 is aangebroken en ik heb er wederom zin in, het gaat over 8 ronden en is dus een sprint race. Het plan was ongewijzigd en dus knallen!! De start ging ok maar toch weer te voorzichtig, allemachtig wat rijden deze mannen ruw.. daar moet ik toch even aan wennen. Meer agressie tonen dus. Ik probeer weer aan te haken, maar het vertrouwen is door de bijna crash in de eerste race en een door een crash, stil blijven liggende mede coureur, toch goed geschaad. Ik kom niet in mijn ritme en raak daardoor gefrustreerd. Er is niemand om bij aan te haken en rij op een grote achterstand van het veld. Ik finish als 28ste, een wedstrijd om snel te vergeten.


Helaas heb ik mijn seizoen van 2013 niet afgesloten op de manier waarop ik wilde, maar al met al is het een goed seizoen geweest op de nieuwe racer. De r6 bevalt echt goed en begin er al meer aan te wennen. Volgend jaar moet het echt goed gaan komen met de rondetijden onder de 1:50 en hoop ik toch vaker in de A klasse uit te komen. Dat is mijn streven.


Ik wil iedereen die dit seizoen voor mij heeft mogelijk gemaakt graag bedanken, zonder jullie was het niet gelukt!